OPINIE. Iedereen burgemeester met Hoplr? Enkele bedenkingen bij ‘gratis’ initiatief

OPINIE. Iedereen burgemeester met Hoplr? Enkele bedenkingen bij ‘gratis’ initiatief

RANST – Het aantal burgerinitiatieven in België is niet meer bij te houden. Zo had je in onze gemeente al de pagina “Ranst Geeft”, Ge Za van Ranst a ge, Ge ze van Broechem, … Ranst Geeft werd gestart als initiatief van het buurthuis LO Pétillante in Broechem onder de naam van Freecycle. Mensen kunnen spullen plaatsen die men niet meer nodig heeft. Ondertussen heeft de pagina meer dan 2000 leden en is het niet meer alleen spullen delen, maar ook stickers uitwisselen, vragen of iemand een bepaald voorwerp heeft, tips over lokale middenstand, tips over…

Daarnaast bestaan er ook de vele buurtinformatienetwerken in samenwerking met de politie ZaRa en de gemeente. Een BIN is vooral ontstaan om verdachte zaken uit de buurt te melden en met een hele cluster telefonisch te delen met aangesloten buren. Zo werden er de afgelopen jaren verschillende inbrekers opgepakt door deze samenwerking. Ook het inbraakcijfer is spectaculair gedaald.

Wat verklaart die groei en hoe proberen lokale besturen toch nog de touwtjes in handen te houden? 

Op lange termijn ziet de toekomst er minder rooskleurig uit voor de politieke partijen. Zeker op lokaal niveau begint dat ook stilaan te dagen. “Alle stadsbesturen zijn hiermee bezig”, zegt De Rynck op Deredactie.be. “Omgaan met assertieve burgers vergt een grote flexibiliteit en die is er niet altijd. Eén manier waarop sommige stadsbesturen de kloof met de burger proberen te dichten is via Hoplr, een sociaalnetwerksite voor buurten en wijken.

Om de kloof te dichten moet de burger volgens verschillende studies vooral echt inspraak krijgen in het beleid.

Hoplr, de toekomst voor burgerparticipatie in Ranst?
Sinds begin deze zomer kreeg elke deelgemeente in Ranst een brief om zich aan te sluiten op HOPLR. Oh ja in deze opinietekst laat ik duidelijk initiatiefnemer Jelle Jacobs van Hoplr en Hilde Goris, schepen van communicatie, duidelijk aan het woord met hun woorden. Niet om hen af te breken, zeker niet. Graag maak ik een duidelijk verloop van hoe mijn ervaringen op enkele weken zijn geweest met het netwerk en hoe de veiligheid gecheckt werd.

bron: http://karelgeenen.be/28/vertrouwenspiramide-win-stap-stap-vertrouwen-bezoeker-op-5-niveaus-commitment/

Er bestaat een , in deze piramide bepaal je hoe snel mensen je site vertrouwen. Voor de eerste 2 stappen van de 4 heb je slechts 7 seconden nodig. In die enkele seconden bepaal je dat de bezoeker vertrouwen krijgt of niet. Er zijn drie vragen die men onbewust stelt: Waar ben ik? Wat kan ik hier doen? En waarom zou ik dit doen.

Bij Hoplr zijn ze er zo van overtuigd dat je niets wil missen, dat ze direct naar het vierde niveau van de Vertrouwenspiramide springen door je te vragen in te loggen via Facebook of een e-mail, terwijl je nog op niveau 1 van de Vertrouwenspiramide zit.

 

 

 

Kost de gemeente dit geld?
“Wij hebben dit initiatief genomen met de gemeente omdat één van de oprichters (Jelle Jacobs nvdr.) een echte Groot -Ranstenaar is en wij hebben dit gratis aangeboden gekregen. De gemeente betaalt geen duizenden euro’s…. waar dat vandaan komt weet ik echt niet. Enkel de briefbedeling is door de gemeente eenmalig betaald,” vertelt Hilde Goris, schepen van communicatie.

In Groot-Ranst zijn er bijna 9000 brievenbussen, dus deze kost wordt dus door de Gemeente Ranst gedragen. Toen we bij Jelle Jacobs informeerden, kregen we iets andere informatie door, want er werken 6 mensen full time bij Hoplr, en de onderhoud van de website, dat is ook niet gratis.

“Wij hebben een team dat full time werkt aan dit project dus ook graag wat brood op de plank krijgt. Om het voor de burgers ten allen tijde gratis te houden en ook geen reclame op het platform te moeten toelaten, hebben wij voor steden en gemeenten een speciaal dashboard ontwikkeld waarmee zij aan burgerparticipatie en digitale communicatie kunnen doen,” zegt Jelle Jacobs van Hoplr.

“Zo zorgen we ook ineens voor meer inspraak van de burger en verkleinen we de kloof tussen burgers en hun lokale bestuur. Ook hier weer blijft het belangrijkste punt van onze besloten en veilige buurten voorop staan. Ze kunnen met dit dashboard dus niet zien wat er allemaal in de feed gepost wordt, maar kunnen wel communiceren naar hun buurten en het engagement en de reacties op hun post krijgen ze wel te zien. Dit wordt ook duidelijk aangegeven in de post. Hiervoor betalen zij een licentie, wat meteen ons verdienmodel is. Maar Ranst kreeg een speciaal voorstel.”

Welke info deel je op Hoplr?
Je kan je aanmelden via je Facebookprofiel, dan geef je uiteraard heel wat info meteen kwijt. Maar je kan er ook voor kiezen om je Naam, Voornaam, je straat en huisnummer en je mailadres in te vullen. Je hebt een buurtcode nodig om je aan te melden. Als je geen code hebt, dan kan je dit uiteraard bij je buren vragen en heb je er eentje. Of je laat weten dat je er geen hebt. En dan is het even wachten. Iedereen van de hopla-buren kan je uitnodiging gewoon accepteren en HOPLA… je bent binnen. Van de ondertussen 170 leden bij de buurtgroep Broechem kan je van elk lid heel wat info terugvinden. Het huisnummer niet, dit is verborgen. Maar heel wat buren delen hun gezinssituatie, waar zij werken, waar hun partner werkt en wat hun hobby’s zijn. In Broechem zijn er bijna 2000 brievenbussen (of 4000 inwoners). Dus 170 leden is nog niet spectaculair. Het bereik blijft beperkt.

Jelle Jacobs reageerde over mijn bedenkingen over de veiligheid:
“Over het punt van veiligheid valt ook kop noch staart te krijgen, als je Facebook wel aanprijst. Wij zijn net ontstaan om er voor te zorgen dat er een sociaal medium is dat wel inzet op privacy en veiligheid van uw gegevens. Hier op Facebook is er geen enkele controle in deze groepen, en zijn er standaard veel fake profielen. Het Hoplr systeem is ook nog niet volledig waterdicht, maar de buurtcode en/of het goedkeuren door andere buren zorgt al wel voor een grote schifting,” reageert Jelle.

De ‘grote’ veiligheidstest
Ik vroeg aan enkele vrienden die in het buitenland zaten om zich aan te melden met de code, een straat uit Broechem in te vullen, op minder dan een minuut werden ze lid van ‘HOPLR Broechem’. Daarna deed ik zelf de test en jawel, ik heb een pak profielen aangemaakt. Zou dit mogen? Geen idee. De voorwaarden van Hoplr en hun info over privacy staan nog steeds in het Engels. Dit gingen ze aanpassen. Wel vreemd voor een Belgisch bedrijf dat reeds sinds 2014 bestaat.

“Via ons platform ben je tenminste zeker dat het enkel jouw buren zijn die zien wat jouw hobby is en welke huisdieren je hebt,” laat Hoplr weten. “Ook is de huisnummer nooit zichtbaar op het profiel. En dan nog, die kan je op vele andere plekken veel makkelijk verkrijgen dan het via Hoplr zou gebeuren. Dus graag de positieve insteek behouden van het ontmoeten van de buren. Op een online manier maar ook om in het echt weer meer met elkaar in contact te gaan treden. Ga eens samen met de hond wandelen, ga een lekkere pint drinken. Daar draait Hoplr rond. Alles wat met de buurt heeft te maken en niet specifiek veiligheid alleen. Daar doen de BIN’s hun werk wel. En we hebben al meermaals samen gezeten met de BIN netwerken trouwens. Verder is er ook geen enkele verplichting, u kiest zelf volledig wat u deelt op Hoplr, en of u überhaupt wil deelnemen aan dit mooie project. Je kan geen honderden positieve effecten gaan tenietdoen door enkele negatieve onheilspellende gedachten toe te laten.”

Valse profielen
Daar is geen controle op, zelfs met een mailadres dat totaal niet bestaat kan je perfect een account aanmaken, je moet enkel een naam typen, een straat erbij verzinnen dat in de gemeente ligt, jammer dat je zomaar zonder extra controle toch zomaar iedereen een profiel kan laten aanmaken. En ja ook in de andere deelgemeenten. Nochtans reageerde Hoplr: “Wat u ook nog niet doorheeft blijkbaar is dat iedere gebruiker ook maar in 1 buurt kan zitten. Dus als zou u nog codes willen gaan verzamelen van andere buurten, dan heeft dit niet echt nut.”

Conclusie
Moeten we Hoplr geen kans meer geven? Ik denk dat dit al het zoveelste initiatief is binnen Ranst, naast Ranst Geeft, een Ge ze van …, het buurthuis LO Pétillante (dat nog steeds zonder 1 enkele subsidie blijft bestaan), … en dat dit weer iets kost. Ook al zal de kost klein zijn, want 9000 brieven printen, versturen is sowieso een kost.

Hoplr heeft misschien in verschillende buurten hun nut al bewezen. Maar dat er hiervan 6 mensen fulltime kunnen werken, aandelen en bedragen van 25 000 euro en meer. (bekijk hun verslagen).

Kon de gemeente het budget van de bedeling van de brieven niet beter steken in het promoten van buurtfeesten of een extraatje voor een speelstraat? Een gratis ijsje met de crémekar? Een dag gratis een springkasteel? Een traktatie van een  aperitief? Een tussenkomst in het huren of uitlenen van een partytent?

Uw meningen zijn uiteraard welkom, ik blijf kritisch tegenover dit initiatief, maar wil het niet afbreken. Ik heb enkele feiten getest en op een rijtje gezet. En diegene die erop zitten, fijn, maar weet dat iedereen zomaar je persoonlijke info gewoon terug kan vinden, zonder dat je het zelf weet.